Remont ściany od wewnątrz z termPIR AL GK. Detale decydują o efekcie

Nowa powierzchnia nie rozwiązuje wszystkiego: widoczna powierzchnia gipsowa nie ujawnia stanu muru, który zostanie za nią zamknięty. Prace rozbiórkowe i naprawcze mają pozwolić zaplanować ocieplenie pokoju razem z oceną przegrody znajdującej się pod kompozytem. Zanim płyty PIR zakryją stare warstwy, udokumentuj rodzaj muru, dostępną przestrzeń i warunki użytkowania pomieszczenia po remoncie.

Izolacja od wewnątrz z termPIR AL GK ogranicza dopływ ciepła do istniejącego muru. Wpływa to na jego temperaturę i możliwość wysychania.

Przed zakryciem istniejącej konstrukcji zbadaj stary mur, którego temperatura po ociepleniu od środka będzie niższa niż wcześniej. Przed ociepleniem od środka należy ocenić wilgoć muru i jego możliwości późniejszego wysychania, zanim nowa zabudowa zasłoni miejsca ważne dla oceny przyczyny problemu. Samo dodanie izolacji nie zamyka sprawy, gdy zasłonięcie zawilgoconej powierzchni utrudni obserwację problemu bez usunięcia jego przyczyny. Pianka poliuretanowa w gotowym wyrobie nie zastępuje naprawy; najpierw trzeba ograniczyć ryzyko zamknięcia wilgoci przez rozpoznanie ściany przed wykonaniem okładziny. Po przygotowaniu miejsca ponownie skontroluj źródło zawilgocenia oraz warunki cieplne i wilgotnościowe przy styku ściany z sufitem, zamiast opierać odbiór na wyglądzie nowej powierzchni.

Jeżeli zewnętrzny wygląd ściany ma pozostać zachowany, termPIR AL GK może być rozpatrywany jako wariant ocieplenia od środka. Taka decyzja wymaga jednak oceny wilgotnościowej muru. Szczególną uwagę warto poświęcić stykom ze stropem i ścianami wewnętrznymi. Tam przebieg izolacji bywa przerwany przez istniejącą konstrukcję. Rozwiązanie dla pełnej ściany nie powinno zastępować osobnych detali tych miejsc.

Podawana dla termPIR AL GK lambda 0,022 W/(m·K) dotyczy części termoizolacyjnej PIR. Nie należy podstawiać całkowitej grubości kompozytu do wzoru z lambdą samej pianki.

Wobec ograniczeń istniejącej geometrii rozpatrz różnicę między grubością części PIR a całkowitą grubością panelu termPIR AL GK. W obliczeniu cieplnym trzeba oddzielić grubość PIR od grubości okładziny gipsowo-kartonowej, zanim ograniczona przestrzeń wymusi zmianę zaprojektowanego przekroju. Parametry zapisane w starej dokumentacji mogą nie wystarczyć, bo doliczenie 12,5 mm gipsu do grubości PIR sztucznie poprawiłoby wynik obliczenia. Przy porównywaniu, co dadzą nowe płyty poliuretanowe, należy porównać panele o rzeczywistym oporze cieplnym i rzeczywistym zajęciu przestrzeni. Do pomiarów stanu istniejącego dopisz grubość rdzenia, grubość okładziny i właściwą wartość R dla całego wybranego wariantu, a później porównaj je z planowanym przekrojem.

Format termPIR AL GK wynosi 2600 × 1200 mm. Duża płyta ułatwia ograniczenie liczby połączeń na wysokości ściany, ale wymaga miejsca do wniesienia i ustawienia.

Na szkicu styku starej i nowej części uwzględnij trasę wniesienia elementu 2600 × 1200 mm przez drzwi i załamanie korytarza. Podział dużych płyt trzeba uzgodnić z wymiarami ściany, otworami oraz warunkami wniesienia również na styku nowej warstwy z elementami pozostawionymi w budynku. Dopasowanie wykonane dopiero na miejscu bywa trudne, ponieważ format wygodny na pełnej ścianie może wymagać wcześniejszego rozkroju przy ciasnym dojściu. Kolejność robót trzeba ustalić tak, aby ograniczyć liczbę spoin przy zachowaniu realnej możliwości transportu wewnątrz budynku. Odbierając fragment, na którym kończy się nowa izolacja poliuretanowa, oceń wymiary przejść, wysokość pomieszczenia i położenie otworów instalacyjnych w zabudowie.

Klasyfikacja B-s1,d0 przy termPIR AL GK dotyczy opisanego zastosowania końcowego. Nie jest deklaracją niepalności rdzenia PIR.

W remontowanym obiekcie ponownie sprawdź miejsce zawieszenia szafki albo wspornika, które wymaga przeniesienia obciążenia w głąb ściany. Ciężkie wyposażenie należy zamocować do odpowiedniego podłoża przez zaprojektowany układ zabudowy także wtedy, gdy część elementów pozostaje z poprzedniego układu. Zmiana warstw może ujawnić inne ograniczenia, a sama gipsowa powierzchnia i warstwa PIR nie stanowią projektu mocowania ciężkiego przedmiotu. Przed pozostawieniem starego elementu w układzie warto przygotować odpowiednie podparcie bez traktowania klasy B-s1,d0 jako parametru nośności. W protokole oględzin i w projekcie naprawy zachowaj rodzaj mocowania, przebieg instalacji i warunki klasyfikacji pożarowej wybranego zastosowania.

Oferta na termPIR AL GK powinna rozróżniać grubość izolacji i całkowitą grubość kompozytu. Potrzebne są również materiały mocujące oraz rozwiązanie spoin i obwodu zabudowy.

W remontowej wycenie „izolacja poliuretanem” przeanalizuj zakres robót pomiędzy przyklejeniem paneli a uzyskaniem ściany gotowej do malowania. W wycenie gotowej ściany trzeba ująć spoiny i cały obwód paneli przy sąsiednich przegrodach, a ostateczny zakres trzeba potwierdzić po rozpoznaniu potrzebnych napraw. Stan zastany wpływa na zakres umowy, ponieważ oferta na sam kompozyt nie obejmuje automatycznie rozwiązania wszystkich szczelin i gniazd. Po odkryciu warstw można rzetelnie porównać koszt gotowej ściany z kosztem wariantu wykonywanego z oddzielnych warstw. Zanim ostatecznie zamówisz materiał, potwierdź materiały do spoin, sposób mocowania, liczbę docinek i zakres przygotowania istniejącego muru z wykonawcą odpowiedzialnym za przygotowanie starej części.