Ile kosztuje 100 metrów blachy: bieżących czy kwadratowych?

Nie należy mnożyć metrów bieżących przez wysokość trapezu. Wysokość profilu jest innym wymiarem przekroju. Liczy się szerokość pasa po złożeniu zakładu bocznego. Jeśli arkusze mają różne długości, najpierw zsumuj je osobno w czytelnym zestawieniu sztuk.

Dla przykładowego wariantu o szerokości użytkowej 1,120 m sto metrów bieżących daje 112 m² pola efektywnego. Jeżeli jego szerokość całkowita wynosi 1,157 m, całkowite pole tych samych arkuszy to 115,7 m². Obie liczby dotyczą jednej dostawy.

Wartości są przykładem konkretnej geometrii, nie zasadą dla każdej blachy T14. Inny profil wymaga innej szerokości w rachunku. Dodatkowo docinki na krawędzi połaci mogą zmniejszyć wykorzystane pole. Efektywna powierzchnia zakupionych pasów nie zawsze równa się powierzchni gotowego dachu.

Przyjmijmy wyłącznie do rachunku 50 zł netto za m² całkowity. Dla opisanych 100 mb koszt wyniesie 115,7 × 50 = 5785 zł netto. Odpowiada to 57,85 zł netto za metr bieżący. Nie jest to stawka rynkowa, lecz przykład przeliczenia jednostek.

Gdyby umowne 50 zł dotyczyło metra efektywnego, wynik wyniósłby 112 × 50 = 5600 zł netto. Różnica 185 zł wynika tutaj tylko z podstawy rozliczenia. Dlatego cena bez dopisku o rodzaju metra nie pozwala uczciwie porównać dwóch ofert.

Przy kryciu 1,120 m proste dzielenie 100/1,120 daje około 89,29 mb. Jest to tylko wstępne przeliczenie pola. Nie uwzględnia pełnych pasów, kształtu połaci ani zakończeń. Zakup trzeba rozpisać na rzeczywiste arkusze.

Na przykład połać szerokości 20 m i długości 5 m potrzebuje osiemnastu pasów o kryciu 1,120 m, bo siedemnaście da tylko 19,04 m szerokości. Przy arkuszach po 5 m byłoby to 90 mb i 100,8 m² pola efektywnego przed docinką. Podparcie i położenie końców wymagają osobnego sprawdzenia.

Jeśli połać jest dzielona wzdłuż spadku, część długości uczestniczy w zakładzie. Suma zamówionych odcinków musi wtedy uwzględnić to połączenie. Jego wymiar i uszczelnienie wynikają z konkretnego rozwiązania oraz nachylenia. Nie należy przyjmować dowolnej wartości jako uniwersalnej.

Dwa odcinki po 3 m nie dają automatycznie 6 m gotowego krycia po złożeniu. Podobnie przy obróbkach suma długości nominalnych może być większa od krytej krawędzi. W zestawieniu warto oddzielić wymiar zamówienia od wymiaru uzyskanego po montażu.

Do pokrycia potrzebne są mocowania, obróbki i przewidziane uszczelnienia. Osobno występują transport oraz montaż. Ich ilość nie wynika wyłącznie ze stu metrów bieżących. Dach krótki i szeroki może mieć inny układ krawędzi niż długi wąski pas o takim samym polu.

Przy małej dostawie znaczenie ma koszt kursu i minimum zamówienia. Długie arkusze wymagają odpowiedniego rozładunku oraz przestrzeni. Nie należy porównywać samego materiału odebranego własnym transportem z kompletem dowiezionym na budowę bez uwzględnienia różnicy zakresu.

Podaj profil, grubość, powłokę, kolor oraz listę długości i sztuk. Poproś o wskazanie szerokości krycia i całkowitej. W wycenie powinno być jasno zapisane, do jakiej jednostki odnosi się cena. Rozróżnij również kwoty netto oraz brutto.

Przed zatwierdzeniem porównaj sumę długości z rozkrojem. Sprawdź, czy wykonawca uwzględnił okap i połączenia. Taki zapis ogranicza ryzyko kupienia prawidłowej liczby „metrów”, z których nie da się zamknąć zaplanowanej połaci. Jednostka to początek rachunku, a nie jego zakończenie.

Jeśli zapytanie obejmuje kilka profili, nie sumuj ich metrów bieżących w jednej pozycji cenowej. Każdy może mieć inne krycie i powłokę. Najpierw wyceń grupy osobno. Wspólna liczba 100 mb nie pokaże, jaka część materiału trafi na dach, a jaka na osłonę boczną lub inną powierzchnię.