Przy połączeniu nowego swissporPIR Alu ze starą częścią trzeba najpierw rozpoznać istniejącą krawędź. Identyczna grubość nie gwarantuje zgodnego profilu. Przygotowanie detalu przed zakupem pozwala uniknąć przypadkowych docinek, które utrudnią zachowanie ciągłości ocieplenia. swissporPIR Alu występuje z trzema rodzajami zakończenia. FIT/GK oznacza krawędź prostą, LAP/SF zakładkę, a TAG/NuF pióro-wpust. Określenia „płyty poliuretanowe” i „pianka poliuretanowa” są szersze niż dokładne oznaczenie wyrobu PIR. Oględziny przed remontem powinny obejmować rozróżnienie FIT/GK, LAP/SF oraz TAG/NuF w swissporPIR Alu. Podczas rozpoznania istniejącego układu trzeba przypisać oznaczeniom FIT/GK, LAP/SF i TAG/NuF właściwe kształty krawędzi. Nowe płyty PIR nie usuwają wszystkich ograniczeń, ponieważ podobne nazwy profili nie opisują jednakowego sposobu dopasowania sąsiednich płyt.

Duża płyta ogranicza liczbę styków, a mała ułatwia pracę w ciasnym miejscu. O wyborze formatu PIR powinny decydować wymiary przegrody i droga transportu. Trzeba też odróżnić wymiar zewnętrzny od powierzchni krycia po połączeniu krawędzi. Sam podział liczby metrów ściany przez pole płyty może dać zbyt małe zamówienie. Format 120 × 60 cm ma nominalnie 0,72 m². Format 120 × 240 cm daje 2,88 m², czyli cztery razy więcej. Te liczby opisują prostokąty o podanych wymiarach. Jeśli krawędzie zachodzą na siebie, rzeczywiste krycie może być mniejsze. Potrzebne są wymiary właściwe dla wybranego wyrobu.