Dłuższy arkusz nie oznacza, że można bardziej oddalić od siebie płatwie. To jeden z częstszych skrótów myślowych przy wycenie dachu. Płyty włóknocementowe pracują w określonym układzie podpór i mocowań. Ich długość musi pasować do zakładów, lecz dopuszczalny rozstaw wynika również z właściwości wyrobu i obciążeń. Eternit bezazbestowy warto wybierać razem z projektem podkonstrukcji. Wtedy oszczędność na formacie nie prowadzi do osłabienia połaci. Podpora ma przejąć obciążenie z płyty i zapewnić właściwe miejsce zamocowania. Nie wystarczy, że znajduje się gdzieś pod arkuszem. Jej położenie trzeba powiązać z krawędziami, zakładami i rzędami otworów.

Nierówny dach nie zawsze wynika z krzywych arkuszy. Często problem zaczyna się wcześniej, na łatach lub płatwiach. Płyty włóknocementowe powinny otrzymać podparcie zgodne z projektem i instrukcją. Nie służą do prostowania podkonstrukcji siłą mocowań. Eternit bezazbestowy jest materiałem sztywnym, dlatego punktowe naciski i wymuszone wygięcia mogą prowadzić do uszkodzeń. Kontrola płaszczyzny przed kryciem oszczędza późniejszego rozbierania połaci. Z ziemi można dostrzec linię dolnej krawędzi, ale nie całą powierzchnię podpór. Łaty mogą być skręcone, a płatwie lokalnie ugięte. Ważne jest położenie wzdłuż i w poprzek dachu. Wymagane tolerancje oraz sposób pomiaru należy odczytać z dokumentacji właściwego systemu.