Rynny kwadratowe tworzą wyraźną linię okapu i mogą dobrze współgrać z dachem z blachy. Ich dobór nie kończy się jednak na kształcie. Trzeba sprawdzić przekrój, odpływy, sposób łączenia i mocowania. Kwadratowa rynna może być widoczna albo osłonięta maskownicą. Każdy układ ma własne detale. Nie należy przenosić zasad montażu z systemu okrągłego wyłącznie na podstawie podobnego rozmiaru. Przede wszystkim określony wygląd przy okapie. Płaska przednia ścianka może podkreślać poziomą linię dachu i powtarzać prostokątny podział stolarki. Pasuje zarówno do blachodachówki, jak i do trapezu, jeśli całość jest przemyślana. Sam kształt nie oznacza jednak automatycznie większej wydajności od każdej rynny półokrągłej.

Ukryte rynny mogą dobrze pasować do domu z dachem z blachy, zwłaszcza przy prostej bryle i oszczędnym detalu okapu. Ich wybór wymaga jednak wcześniejszego zaprojektowania odwodnienia. Maskownica nie może ograniczać dostępu do czyszczenia, a odpływ trzeba dopasować do powierzchni połaci. Najpierw należy ustalić przebieg wody, wentylacji i ocieplenia. Dopiero później wybiera się kolor widocznych elementów. Pod nazwą ukrytych rynien występują różne rozwiązania. Czasem osłonięta jest tylko rynna za maskownicą, a rura spustowa pozostaje na elewacji. W innym układzie również odpływ schowano w odpowiednio przygotowanej strefie ściany. Tych wariantów nie należy traktować identycznie.

Rynny do dachu z blachy dobiera się przede wszystkim do ilości odprowadzanej wody i układu połaci. Kolor oraz kształt są kolejnym krokiem. Potrzebne są wymiary zlewni, długość odcinków i plan rozmieszczenia odpływów. Rynna i rura muszą tworzyć zgodny zestaw. Nawet duży przekrój nie pomoże, jeśli woda nie trafia do rynny albo dalsza część instalacji jest niedrożna. Warto zaplanować cały przebieg deszczówki aż do odbiornika. Najpierw zaznacz na rzucie, do którego okapu spływa woda z poszczególnych połaci. Prosty dach dwuspadowy zwykle rozdziela odpływ na dwie strony. Przy dachach z lukarnami i koszami układ bywa bardziej złożony.