Nazwy profili stalowych opisują przede wszystkim kształt ich przekroju. Nie mówią jeszcze, jak duże obciążenie przeniesie dany element ani gdzie można go zamontować. Ten sam zetownik występuje w wielu wysokościach i grubościach. Podobnie jest z ceownikami, profilami sigma i omegami. Rozpoznanie rodziny to pierwszy krok. Następny polega na odczytaniu wymiarów, materiału i warunków zastosowania. Z boku wiele kształtowników wygląda jak pas blachy z kilkoma zagięciami. Dopiero widok od czoła pokazuje ich budowę. W zetowniku półki znajdują się po przeciwnych stronach środnika. W ceowniku biegną w tę samą stronę. Krawędzie mogą mieć dodatkowe wargi usztywniające. Ich obecność należy sprawdzić na rysunku konkretnego wyrobu.

Odbiór materiału nie powinien ograniczać się do policzenia paczek. Ważne jest ustalenie, czy przyjechały właściwe profile i czy zachowały wymagany stan. Część rozbieżności łatwo zauważyć od razu. Inne ujawniają się dopiero przy próbie montażu. Przygotowana wcześniej lista kontroli pomaga rozdzielić te sprawy i zebrać informacje potrzebne do wyjaśnienia problemu. Podstawą powinna być ostateczna wersja zestawienia oraz rysunków. Wcześniejsza oferta może nie obejmować późniejszych zmian. Należy sprawdzić numery pozycji, liczbę sztuk i długości. Ważne są także oznaczenia wariantów. Części lewe i prawe mogą mieć bardzo podobny wygląd.